De uitsteller

 

Al de columns en analyses in de zaak Cofnas zijn een ware zegen wat mij betreft.
De vrije meningsuiting is een hoog goed.
De academische vrijheid is een hoog goed.
Maar wat als deze vrijheden in conflict komen met een ander hoog goed?
Uiteraard is het verzet tegen racisme ook een hoog goed.

Het is een zegen omdat er een soort van thermiek ontstaat waardoor ik boven de wolken kan stijgen.
Ik zie alsmaar helderder wat mijn standpunt is.
Neen, ik weet al lang wat mijn standpunt is, maar ik zie alsmaar meer mogelijkheden om het helderder te formuleren.
Voor mezelf dan toch, de rest wil nog niet echt mee.

Er zijn grenzen aan de vrijheid van meningsuiting. 
Uiteindelijk zullen die grenzen aangegeven worden door de rechterlijke macht, stellen sommigen.
Er zijn grenzen aan de academische vrijheid.
Uiteindelijk zullen die grenzen aangetoond worden door de "peerreview", stellen sommigen.
Zij gaan voorbij aan een belangrijk adagium van Sören Kierkegaard.
"It is quite true what philosophy says: that life must be understood backwards. But in doing so, one forgets the other proposition: that it must be lived forwards."
Zij gaan voorbij aan de "collateral damage".
Voor die rechterlijke macht een uitspraak doet zijn we algauw enkele jaren verder.
Wat de academische macht betreft kunnen we al eerder spreken van enkele decennia.
Als die partijen dan eventueel tot de conclusie zouden komen dat het effectief om racisme zou gaan, kan men zich de vraag stellen of dat racisme gedurende al die jaren geen schade zou berokkend hebben.
"Collateral damage" als neveneffect van een principe.

In afwachting kunnen we ons alvast bezinnen over de volledige dagboeknotitie van Kierkegaard.

Det er ganske sandt, hvad Philosophien siger, at Livet maa forstaaes baglænds. Men derover glemmer man den anden Sætning, at det maa leves forlænds. Hvilken Sætning, jo meer den gjennemtænkes, netop ender med, at Livet i Timeligheden aldrig ret bliver forstaaeligt, netop fordi jeg intet Øieblik kan faae fuldelig Ro til at indtage Stillingen: baglænds.

Journalen JJ 167

It is quite true what philosophy says: that life must be understood backwards. But in doing so, one forgets the other proposition: that it must be lived forwards. And the more one reflects on this proposition, the more it leads to the conclusion that life in time never becomes truly intelligible—precisely because I can never find a moment of complete repose to assume the stance of looking backwards.