G.E.M Anscombe

 

Zettel.
Snippers.

Wittgenstein knipte fragmenten uit zijn teksten en bewaarde ze in een doos.

Snipper 455
"The philosopher is not a citizen of any community of ideas. That's what makes him a philosopher".

Dat is een beroerde vertaling van het origineel. 

 "Der Philosoph ist nicht Bürger einer Denkgemeinde. Das ist, was ihn zum Philosophen macht."

The philosopher is not a citizen of a community of thought. That is what makes him a philosopher.
The philosopher is not a citizen of an intellectual community. That is what makes him a philosopher.
The philosopher is not a citizen of a thinking community. That is what makes him a philosopher.

Allemaal geldige alternatieven die de geest van het aforisme niet versnipperen.

605
Eine der philosophisch gefährlichsten Ideen ist, merkwürdigerweise, daß wir mit dem Kopf oder im Kopf denken.
One of the most philosophically dangerous ideas is, strangely enough, that we think with the head or inside the head.
606
Die Idee vom Denken als einem Vorgang im Kopf, in dem gänzlich abgeschlossenen Raum, gibt ihm etwas Okkultes.
The idea of thinking as a process in the head, in a completely enclosed space, gives him something occult.

Deze vind ik ook grappig. 
Wat is "him"?
Het wijst toch een beetje op een ik-weet-het-eigenlijk-niet-zo-goed-maar-hij-heeft-het-nu-eenmaal-zo-geschreven-vertaling.
De idee is niet occult, idee is vrouwelijk, en dus dan zou er "ihr" moeten staan.
Het denken is occult.
The idea of thinking as a process in the head, in a completely enclosed space, gives this thinking something occult.
Het is het "denken" waar Wittgenstein geen lid van wenst te zijn.

G.E.M. Anscombe is een filosofe vertaalster die in de categorie Russell kan ondergebracht worden.

456
Manche Philosophen (oder wie man sie nennen soll) leiden an dem, was man »loss of problems«, »Problemverlust« nennen kann. Es scheint ihnen dann alles ganz einfach, und es scheinen keine tiefen Probleme mehr zu existieren, die Welt wird weit und flach und verliert jede Tiefe, und was sie schreiben, wird unendlich seicht und trivial. Russell und H. G. Wells haben dieses Leiden.

Some philosophers (or whatever one should call them) suffer from what might be termed a "loss of problems." Everything then seems quite simple to them, and there appear to be no deep problems left; the world becomes vast and flat, losing all depth, and what they write becomes infinitely shallow and trivial. Russell and H. G. Wells suffer from this affliction.