Freek Snel

Peter Vandermeersch in "De standaard".


Ik heb er lang over getwijfeld. Is Zwarte Piet een uiting van racisme en moet je die dus afschaffen? Of maakt hij nu eenmaal deel uit van de Nederlandse (en Belgische) volkscultuur en moeten zij die hem willen afschaffen ‘met hun poten van onze Zwarte Piet afblijven’? Of, derde optie, is dit ronduit een belachelijk debat en zijn er belangrijker dingen in het leven?
Ik heb er de voorbije maanden geregeld over gepraat met Belgische vrienden en kennissen. Dat bleken om te beginnen in groten getale aanhangers van optie drie, ‘belachelijk debat’. Daar ben ik het niet mee eens. Want dit debat gaat wel degelijk ergens over. Sterker, het zou ook beter en grondiger in België moeten worden gevoerd.

Doet het ertoe?

In Nederland woedt de discussie intussen al vele jaren. Net een jaar geleden barstte ze in volle hevigheid los door een uitspraak van een VN-werkgroep die de figuur van Zwarte Piet bestempelde als een uiting van racisme. Sindsdien is het niet meer rustig geworden in het land van stoomboot en pepernoten. In de aanloop naar de intocht van de Sint, over een maand of wat, gingen voor- en tegenstanders elkaar de voorbije dagen weer woest te lijf. Om te illustreren hoe serieus het er hier toegaat: woensdagavond opende De wereld draait door met het pietendebat, donderdagmiddag openden we bij NRC Handelsblad de krant met de discussie, en donderdagavond was Zwarte Piet het pièce de résistance bij Pauw.
Nu is Nederland wat gewend als het op debatteren aankomt. Maar de heftigheid, boosheid en zelfs bitterheid waarmee dit debat gevoerd wordt, gore verwijten en doodsbedreigingen incluis, tonen hoezeer het onderwerp de Nederlanders raakt.
Ik heb nog steeds de neiging om in dit wondere land met verbazing te kijken naar de heftigheid van de discussie. Want, ja, mensen hebben natuurlijk wel andere kopzorgen. Ook Nederland knokt tegen werkloosheid en armoede. En de gedachte borrelt weleens bij me op dat het een kansarm kind worst zal wezen of het een pop of brandweerauto cadeau krijgt van een zwarte of van een witte Piet. Als hij of zij maar iets krijgt op 5 december, pakjesavond.

Zwart-witdiscussie?

Maar het is ook te makkelijk om de discussie daarom onder het tapijt te vegen. Want ze gáát wel ergens over. Namelijk over de vraag wie en wat Nederland is, over nationale identiteit, over de verhouding tussen een meerderheid en een minderheid. Is die meerderheid in staat respect op te brengen voor gevoelens van een minderheid?
Niet echt, zo meen ik ook te horen aan de reacties van mijn Belgische gesprekspartners. Want als mijn Belgische vrienden na de kreet ‘belachelijk debat’ al inhoudelijk een standpunt innemen, is dat zonder uitzondering ‘handen af van Zwarte Piet’.
Voor die groep, hier in Nederland, behoort Zwarte Piet bij onze traditie, is hij geenszins een vergoelijking van het racisme, is het ‘gewoon’ een kinderfeest, is hij misschien wel zwart omdat hij door de schoorsteen naar binnen komt. Die groep is boos op de anderen omdat die hen iets moois willen afpakken. Ze vindt dat nieuwe Nederlanders zich maar moeten aanpassen en dat Zwarte Piet vooral moet blijven zoals hij is. Om dat te benadrukken hing de politieke partij Leefbaar Rotterdam vorige woensdag nog honderden negerpopjes aan lantaarnpalen met de tekst ‘Wij willen blijven’.
Die popjes werden ’s nachts weer weggehaald door de tegenstanders. Want voor hen is het even vanzelfsprekend dat Zwarte Piet niet kan. Nederland is een natie, zoals België overigens, met een stevig slavernijverleden. Het blijft een land, zoals België overigens, met veel verborgen racisme. Gekleurde mensen worden meer door de politie gecontroleerd dan niet-gekleurde. Ze hebben minder kans op een goede baan. Het aantal klachten over rassendiscriminatie is in 2014 nu al twee keer zo hoog als in heel 2013. En in oktober vorig jaar vroeg de Raad van Europa aan Nederland om meer te doen tegen racisme.
Maar van alle kanten worden alle middelen ingezet: het Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed heeft een tiental dagen geleden bevestigd dat het ‘het Sinterklaasfeest met alle elementen die daarbij horen op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed’ wil plaatsen. Dat is een overwinning voor de Pietengilde, verdedigers van Zwarte Piet, die wil aantonen dat Zwarte Piet in zijn huidige vorm geen negatieve stereotypering is. Hem op die inventaris krijgen is een stap vooruit in het behoud.
De Raad van State (jazeker) boog zich afgelopen donderdag dan weer over de uitspraak van een rechtbank (jawel) die in juni oordeelde dat de gemeente Amsterdam bij het verlenen van de vergunning voor een intocht van Sinterklaas vorig jaar, rekening had moeten houden met het feit dat Zwarte Piet ‘een zodanige inbreuk op het privéleven van zwarte mensen’ zou kunnen zijn. Burgemeester Van der Laan had voorwaarden over die figuur in de vergunning moeten stellen, klonk het nog. Bijvoorbeeld door op te leggen dat er bij de intocht ook pieten moesten rondlopen met steil haar. Dat was een overwinning van het kamp dat meer gekleurde pieten wil.
De PVV van Geert Wilders, die zichzelf intussen voor de rechter moet verantwoorden voor zijn oproep ‘Minder, minder, minder… Marokkanen’, en er alles aan doet om bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten, kondigde aan dat ze een wetsvoorstel voorbereidt dat ‘de gemeenten verplicht bij officiële Sinterklaas-evenementen Zwarte Piet zwart te laten en de liedjes niet te veranderen’.

Ja, het doet ertoe

Uit een rondvraag van NRC eind vorige maand langs de vier grootste gemeenten van elk van de twaalf provincies, bleek overigens dat bij niet meer dan een handvol gemeenten Piet er de komende Sinterklaasintocht anders uit zal zien dan vorig jaar. In veruit de meeste plaatsen blijft hij dus donker, met pruik van kroeshaar en gestifte lippen (al was het maar, zo zei een woordvoerder van de Stichting Sinterklaasoptocht in de gemeente Maarssen, om de ‘enorme voorraad’ donkerbruine schmink op te maken – dit blijft Nederland natuurlijk). Op veel plekken ziet men het als een ‘Amsterdamse’ discussie.
De burgemeester van die stad heeft vorige week laten weten dat ‘een substantieel deel’ van de Zwarte Pieten bij de komende Sinterklaasintocht niet volledig geschminkt zal zijn, maar alleen een paar roetvegen op het gezicht zal hebben. Ze zullen geen oorringen dragen en geen dikke rood geschminkte lippen hebben.
En Gouda, dat in november de officiële, door de televisie uitgezonden intocht organiseert, meldde deze week dat er naast veel Zwarte Pieten ook gele Kaaspieten (heb u hem, Goudse kaas?) en goudbruine Stroopwafelpieten in de optocht meelopen. Daarmee zetten Amsterdam en Gouda stappen in de goede richting.
Want, ja, zelf ben ik eruit. Mijn standpunt is duidelijk: een samenleving die anno 2014 nog steeds in het zwart geschminkte pieten, met kroeshaar, oorringen en dikke lippen laat rondrennen, voedt discriminatie. In Nederland én in België.
In een land met verborgen racisme bevestigt Zwarte Piet het beeld van de domme zwarte negerknecht. Dat moeten we anno 2014 niet willen. Zoals Freek Snel, een 46-jarige Nederlander met een donkere vriendin, vorige weekend het nog samenvatte in onze krant: ‘Als een relatief grote groep van mensen beledigd is, moeten we dat serieus nemen. Het doet er niet toe of ik het niet beledigend bedoel, het gaat erom dat anderen gekwetst zijn. Veel blanke Nederlanders reageren alsof mensen zich niet beledigd mógen voelen. Maar dat bepaalt iemand zelf.’

Wijze woorden. En België moet ze ook ter harte nemen.

Freek Snel spreekt wijze woorden.
Wijze woorden heb ik altijd al (absoluut, dus niet relatief) fascinerend gevonden.
Ik heb de neiging om woorden te wegen.
Woorden wegen, zoals u wellicht weet, niets.
Behalve wijze woorden dan, die zijn loodzwaar.
Ze wegen namelijk op mijn gemoed.
Dus weeg ik graag woorden. Een volstrekt belachelijke bezigheid.
Ze wegen namelijk niets.

Ik voel me ziek.
Dat bepaal ik helemaal alleen.
Ik stuur een bericht naar mijn vriendin.
"Kan vanavond niet mee naar de film. Ik voel me niet goed."
Mijn vriendin is vol van begrip.
"Verzorg je goed."
Beleefd als ik ben stuur ik ook een bericht naar mijn baas.
"Ik kom niet werken. Ik voel me niet goed."
Mijn baas is een eikel.
"Briefje van de dokter binnen brengen."
Zich "ziek voelen" en "ziek zijn" zijn alleen synoniem in een briefje van de dokter.

Nu is er uiteraard een verschil tussen "ziek" en "beledigd".
De dokter doet geen uitspraak over beledigingen.
Dat doet de rechtbank.
In België heeft de acteur Matthias Schoenaerts een kortgeding aangespannen tegen de auteur van een boek over zijn vader.
Matthias Schoenaerts voelt zich beledigd.
Hij verzet zich niet tegen de publicatie van het boek, maar hij wil dat er een sticker op gekleefd wordt: "niet waarheidsgetrouw".
Matthias Schoenaerts wil dat er erkend wordt dat hij ook effectief beledigd is.
Matthias Schoenaerts is een relatief kleine groep.

Een relatief grote groep "voelt" zich beledigd.
Immers, er zijn niet alleen de tegenstanders van zwarte Piet die zich beledigd voelen, er zijn ook de voorstanders die zich beledigd voelen. Ze voelen zich alleen beledigd om andere redenen. De voorstanders voelen zich beledigd omdat hun cultureel erfgoed wordt aangevallen.

Na het lezen van dit blog tweette Prem Radakishun alvast het volgende:
"Als een relatief grote groep van mensen beledigd is, moeten we dat serieus nemen. Het doet er niet toe of ik het niet beledigend bedoel, het gaat erom dat anderen gekwetst zijn. Veel gekleurde Nederlanders reageren alsof mensen zich niet beledigd mógen voelen. Maar dat bepaalt iemand zelf."

Inclusief sticker: volstrekt fictief. (Het bestaat dus niet).

P.S. Het doet er niet toe of het niet beledigend bedoeld was. Jammer maar helaas.

          

   De Britse badplaats Clacton-on-Sea heeft een werk van straatkunstenaar Banksy verwijderd na klachten wegens racisme. Pas achteraf werd duidelijk dat het om een werk van de beroemde kunstenaar ging.

De muurschildering verscheen deze week op een strandhuisje. Het werk toont enkele duiven die anti-migratieslogans vasthouden, zoals ‘Ga terug naar Afrika’ en ‘Blijf van onze wormen’, terwijl een meer exotische vogel toekijkt.

Het lokale bestuur ontving klachten dat het werk ‘aanstootgevend’ en ‘racistisch’ was. Medewerkers gingen kijken en vonden dat de afbeelding inderdaad aanstootgevend kon zijn. Daarop werd het kunstwerk verwijderd. Alleen, het bestuur wist niet dat het om een werk van de wereldberoemde kunstenaar Banksy ging.

‘We zouden uiteraard een geschikte originele Banksy verwelkomen aan onze kust en we zouden blij zijn als hij in de toekomst terugkomt’, reageerde de communicatiemanager van de badplaats.
Deze week verscheen ook een werk van Banksy in Folkestone. De eigenaar van het gebouw heeft een bewaker aangenomen.
Banksy maakt vaak politiek geladen werk, met onderwerpen zoals de opwarming van de aarde, oorlogen en armoede. De muurschilderingen zijn vaak een fortuin waard.

http://www.standaard.be/cnt/dmf20141002_01299452

P.S. Het doet er niet toe of het niet beledigend bedoeld was. Jammer maar helaas. The sequel

Het gelijkekansen centrum heeft beslist dat Zwarte Piet niet discriminerend is.

http://www.diversiteit.be/zwarte-piet-het-standpunt-van-het-centrum

Wel hebben we de vraag onderzocht of het gebruik van de figuur Zwarte Piet in strijd is met de antidiscriminatie- en/of antiracismewetgeving. Het antwoord is dat er in de figuur van Sinterklaas en (een al dan niet stereotype) Zwarte Piet geen sprake is van een strafbare vorm van racisme of een wettelijk verboden vorm van raciale discriminatie. De strafbepalingen vervat in de artikels 20 en 21 van de Antiracismewet van 30 juli 1981 vereisen immers een ‘bijzondere opzet’, en dat is hier niet het geval.

Het enige argument zit dus in het "bijzonder opzet".
In de aangehaalde artikels vind ik daar niets van terug. 
Wel in artikel 19:
"Voor de toepassing van deze titel wordt begrepen onder discriminatie, elke vorm van opzettelijke directe discriminatie, opzettelijke indirecte discriminatie, opdracht tot discrimineren en intimidatie op grond van de beschermde criteria."
http://www.ejustice.just.fgov.be/cgi_loi/change_lg.pl?language=nl&la=N&table_name=wet&cn=1981073035

Howard Roark

Het boek "The fountainhead" van Ayn Rand wordt dezer dagen op het toneel gebracht.
Naar aanleiding daarvan staat er een interview met acteurs Halina Reijn en Ramsey Nasr in de krant.


"De kernvraag van het stuk is elementair: kies je voluit en alleen voor jezelf, en zo ja, aanvaard je daar dan ook de consequenties van?"
Halina Reijn

In mijn bescheiden, onnoemelijk bescheiden zelfs, logica is dat niet één kernvraag, maar zijn het er twee.

Men zou kunnen zeggen: "ik kies voluit en alleen voor mezelf en jij bent daar de consequentie van."
Maar helaas, die consequentie is niet de mijne, ik kan niet anders dan wachten tot het de jouwe is.

Alice

"Natuurlijk juich ik vredelievende interpretaties toe, maar tezelfdertijd moeten we durven erkennen dat het boek zelf zo'n interpretaties enorm bemoeilijkt. Niet elke lezing is even geloofwaardig. Bijvoorbeeld: als de Koran 120 keer zegt dat ongelovigen voor eeuwig zullen branden in de hel, inclusief obscene beschrijvingen van de folteringen die ze zullen ondergaan, dan is de interpretatie dat God gewoon een hartig gesprek met hen zal voeren (misschien het metaforische 'vuur aan de schenen'?), niet zo waarschijnlijk. Van een Opperwezen mag je toch verwachten dat hij zich min of meer helder kan uitdrukken. Woorden zijn niet weerloos. We kunnen niet verwachten dat iedereen in de voetsporen treedt van Humpty Dumpty, het sprekende ei uit Alice through the Looking Glass, dat stelt dat je woorden eender wat kan laten betekenen, als je ze maar wat extra fooi geeft."


Uiteindelijk komen we bijna tot de kern van de zaak.
Al is de kern van de zaak blijkbaar voor interpretatie vatbaar.
("Op naar de kern van de zaak: ben ik veel minder welwillend voor de Koran dan voor de Bijbel?")
Mensen die op zoek zijn naar de kern van de zaak fixeren zich meestal op de zaak.
Terwijl de kern van de zaak in "de kern van de zaak" niet de zaak is maar de kern.
Wat is de kern?
De kern is datgene waar ik van zeg dat het de kern is.
Humpty Dumpty dus.

'When I use a word,' Humpty Dumpty said, in rather a scornful tone, 'it means just what I choose it to mean — neither more nor less.'
'The question is,' said Alice, 'whether you can make words mean so many different things.'
'The question is,' said Humpty Dumpty, 'which is to be master — that's all.'

Ik had graag van Maarten Boudry vernomen waar zijn "als je ze maar wat extra fooi geeft" naar verwijst.
Maar dat geheel terzijde.

Een woord kan niet om het even wat betekenen, een woord heeft een intrinsieke betekenis.
De verzen in de Koran kunnen niet om het even wat betekenen, er is een intrinsieke betekenis. Niet elke lezing is even geloofwaardig, de lezing die het dichtst aanleunt bij de intrinsieke betekenis is geloofwaardiger.

"The question is which is to be master."
Wie bepaalt wat de intrinsieke betekenis is?

Alsof je zou vragen aan iemand die angst heeft van lange woorden aan welke fobie hij lijdt.

Aquino

Maar de waarheid is niet altijd wat ze lijkt....
Van een oratorische dooddoener (!) gesproken.

De hoeveelheid tekst die over het proces verschijnt overtreft inmiddels de dikte van het dossier zelf. En dat wil al wat zeggen.

Er zijn de reacties à la Brice De Ruyver.
De kern van zijn betoog is dat de rechtsstaat in het gedrang komt wanneer advocaten het argument van "het onderzoek over het onderzoek" gaan uitspelen.
Zelf oordelen de advocaten niet over de schuldvraag van de beschuldigden. Het is alleen aan de rechter om daarover een oordeel te vellen. En jammer maar helaas, de rechter moet eerst oordelen over het gevoerde onderzoek. De rechter kan met andere woorden evenmin een oordeel over de schuldvraag vellen vooraleer er een oordeel geveld is over het onderzoek zelf. Er dient een onderzoek naar het onderzoek ingesteld te worden. Als de advocaten dat argument altijd gaan hanteren, dan geraakt de rechtsstaat geïmmobiliseerd: de rechter is de enige die moet oordelen (anders zou het geen rechtsstaat zijn) over een zaak waar hij niet kan over oordelen.
Het probleem met dergelijke kritiek is dat de advocaten dat argument natuurlijk niet altijd gaan gebruiken. Ze gaan dat alleen gebruiken als daar "in eer en geweten" redenen toe zijn.
Dat kan men de advocaten natuurlijk moeilijk verwijten.
Men zou dat de advocaten alleen kunnen verwijten als de beschuldigden ook effectief schuldig zouden zijn. Brice De Ruyver moet dus voorafgaandelijk aan de rechter geoordeeld hebben over de schuldvraag. En dat oordeel is een ondermijning van de rechtsstaat, datgene wat in eerste instantie aan de advocaten verweten werd.
Niemand kan zich in de plaats van de rechter stellen, dat is het uitgangspunt van de rechtsstaat.

Maar anderzijds is men onschuldig tot het tegendeel is bewezen, dat is het uitgangspunt van de rechtsstaat.
Wat als die twee elementen met elkaar in conflict komen?
In een rechtsstaat moet men er van uitgaan dat de politie een correct onderzoek gevoerd heeft.
Het onderzoek is met andere woorden rechtsgeldig tot het tegendeel is bewezen.
Het verwijt dat men maakt aan Brice De Ruyver (hij ondermijnt de rechtsstaat door zich in de plaats van de rechter te stellen) kan men alleen hard maken door het politie onderzoek a priori als schuldig te veroordelen. En was dat nu niet net datgene wat er Brice de Ruyver verweten werd?

De waarheid is niet altijd wat ze lijkt.
Maar soms lijkt ze toch verdacht veel op een boemerang.

De jihadist

Beste gematigde moslim, gebruik de Koran niet om de barbarij van IS af te wijzen

13/09/14, 06u00

 

Beste gematigde moslim,

Ik richt me tot mensen zoals u die een vreedzame en tolerante versie van de islam belijden. Die hun godsdienst niet aan anderen willen opleggen, en bereid zijn om samen te leven met christenen, atheïsten, hindoes en joden. Die de principes van de seculiere en democratische rechtsstaat aanvaarden: de scheiding tussen kerk en staat, de fundamentele rechten van de mens en de vrije meningsuiting.

Net zoals wij allemaal kijkt u met afschuw en met lede ogen naar wat zich momenteel in Irak en Syrië afspeelt. Die gruwel is voor u misschien nog verontrustender omdat ze in naam van uw god wordt uitgevoerd. Toch hebt u geen enkele affiniteit met deze barbarij. Wellicht bent u daarom opgelucht dat de Moslimexecutieve zich eindelijk heeft gedistantieerd van IS en andere jihadistische groeperingen.

Hopelijk zullen meer vooraanstaande moslims hen bijtreden, en zwichten ze niet langer voor de intimidatie van radicale elementen in uw gemeenschap, die een openlijke distantiëring van IS als een vorm van verraad en afvalligheid beschouwen. In Nederland hebben imams een offensief opgezet tegen IS. In Groot-Brittannië hebben islamgeleerden een fatwah uitgesproken.

Sluipend gif
Dergelijke krachtige signalen zijn broodnodig. Steeds meer jongeren worden verleid door de lokroep van het islamitische kalifaat. De schattingen lopen uiteen, maar we weten dat minstens 200 Belgische moslims naar Syrië en Irak zijn getrokken. De grote meerderheid, zo wordt steeds duidelijker, heeft zich aangesloten bij IS of Jabhat al Nusra. Van sommigen weten we dat ze gruwelijke misdaden hebben begaan.

Misschien kent u ouders die hun zoon of dochter zagen vertrekken naar Syrië of Irak. Misschien bent u er zelf één van. De interviews met deze radeloze ouders zijn vaak hartverscheurend. Machteloos moesten zij toezien hoe hun kinderen zich opsloten in een sektarisch denksysteem. Op een dag keerden ze hen genadeloos de rug toe, met de boodschap dat ze nooit zouden terugkeren.

Op de koop toe worden deze ouders zelf vaak met de vinger gewezen: het zal wel aan een slechte opvoeding liggen. Of ze hadden de radicalisering eerder moeten opsporen. Dat is harteloos. Vaak komen die jongeren uit warme gezinnen en genoten ze de beste opvoeding.

De ideologie van het jihadisme is een sluipend gif. Eens besmet, is het bijzonder moeilijk om door het pantser heen te breken.

Er is echter een heikele kwestie die ik bij u wil aankaarten. Net zoals wij allemaal, hebt u de grootste afschuw voor de praktijken van IS. De woordvoerders van uw gemeenschap moeten een dergelijk fanatisme in niet mis te verstane bewoordingen veroordelen, en zij hebben dat ondertussen dan ook gedaan.

Vaak voegen zij daar echter aan toe dat de barbarij van IS 'niets met de islam' te maken heeft. De haat tegen ongelovigen, zo verzekeren zij ons, heeft geen enkele basis in de Koran of de Hadith. Aan de hand van Koranverzen pogen zij aan te tonen dat de ware islam vredelievend en verdraagzaam is, en respect predikt voor andersgelovigen. Een ontredderde vader die zijn dochter als jihadbruid naar Syrië zag vertrekken, nam zich voor om haar, zodra hij erin slaagt haar terug naar België te halen, meteen naar een koranschool te sturen, om haar te tonen dat het heilige boek geen enkele basis biedt voor de barbarij van IS.

Haatverzen
Mijn smeekbede: doe dat niet. Als u zich op de autoriteit van Koranverzen beroept om IS te veroordelen, deelt u het uitgangspunt van hen die u bestrijdt. U speelt niet alleen op het schaakbord van de jihadi's, met hun spelregels, het is alsof u zichzelf drie pionnen toebedeelt en uw tegenstander tien koninginnen. Waarom is dat zo?

Elk heilig boek uit de traditie van Abraham en Mozes bevat aanknopingspunten voor geweld en onverdraagzaamheid tegenover andersgelovigen. In de joodse Bijbel al worden afvalligen veroordeeld tot steniging.

De Koran is nog een stuk problematischer, zo gebiedt de eerlijkheid ons te erkennen, omdat ze veelvuldige, rechtlijnige en directe aansporingen tot haat en geweld bevat. Daarnaast wordt de Koran, meer dan de Bijbel en de Torah, door moslims als het letterlijke woord van God opgevat, eerder dan geïnspireerd door God.

De vreedzame verzen waarop u zich vaak beroept, zoals dat er geen dwang is in religie (soera 2:256) en dat wie een mens doodt de hele mensheid doodt (soera 5:32) zijn met de vingers van één hand te tellen en worden vaak tenietgedaan door latere verzen van haat, volgens het principe van de abrogatie (naskh), dat op zijn beurt in de Koran zelf staat. Op bijna elke pagina van de Koran, en ook in de Hadith, wordt opgeroepen tot haat tegen ongelovigen.

Gelooft u dat mensen als ik, omdat ze niet in Allah geloven, een onvergeeflijke misdaad begaan, en alleen al daarom - ongeacht hun levenswandel - voor eeuwig moeten branden in de hel? Gelooft u dat dat een rechtvaardige straf is? Nee, dat gelooft u niet. Ik weet dat u andersgelovigen als medemensen respecteert en liever vreedzaam met hen samenleeft. Niettemin wordt de eeuwige foltering voor ongelovigen meer dan 120 keer herhaald in het boek waaraan u lippendienst bewijst als het woord van God, misschien zonder het (helemaal) gelezen te hebben (92 van de 114 soera's handelen erover). Datzelfde boek verbiedt u ook om vriendschappen met ongelovigen te sluiten, en wijdt 164 verzen aan de jihad, de heilige strijd tegen niet-moslims.

Evangelische christenen geloven op hun beurt dan weer dat zowel u als ik zullen branden in de hel omdat wij het al te absurd vinden dat een almachtig opperwezen een zoon kan verwekken op aarde. Vindt u dat een rechtvaardige straf? Neen, dat vindt u niet.

Zolang u de Koran aanvaardt als het letterlijke woord van God, in plaats van als een historisch document uit een tijdperk van sektarische oorlogen en veroveringen, stelt dat u voor een gigantisch dilemma: u erkent ermee de theologische spelregels van de jihadisten, en u bent genoodzaakt om elk haatvers weg te verklaren of te rationaliseren. Bij elk dispuut halen fundamentalisten immers het boek boven dat u beiden eerbiedigt als goddelijke autoriteit, en weten zij de beste papieren voor te leggen.

U gelooft in de gewetensvrijheid. U gelooft dat elk mens voor zichzelf moet uitmaken wat er tussen hemel en aarde beweegt. U streeft net zoals ik en vele anderen naar een verdraagzame samenleving, waarin we elkaar niet verafschuwen om onze overtuigingen.

Maar vergis u niet: die verheven morele principes hebt u niet aan de Koran of eender welk ander heilig boek ontleend. Die komen van u. Dat is de stem van uw geweten, de vrucht van morele vooruitgang. Misschien verbeeldt u zich dat ze ook de kernboodschap van de Koran uitmaken, omdat u meent dat God barmhartig en goed is. Niets is verder van de waarheid.

Ik verberg niet dat ik hoop dat velen onder u het geloof in Allah en hemel en hel vaarwel zeggen, en enkel de praktijken en rituelen van de islam overhouden. Misschien zijn sommigen onder u al verveld tot culturele moslim, zonder daar ruchtbaarheid aan te geven. Misschien houdt u gewoon van de spirituele kracht en synchronie van het rituele gebed, of het gevoel van saamhorigheid tijdens de ramadan, zonder het geloof dat er voor anderen bij hoort. Ook als ongelovige kan ik ontroerd worden door een muezzin die oproept tot het gebed.

Is het ook mogelijk om naar de prachtige recitaties van de Koran te luisteren zonder te geloven dat de voorzanger de spreekbuis is van God? Dat die verzen geen onfeilbare openbaring zijn, waaraan geen sterveling mag tornen?

Die premisse laten varen, dat besef ik maar al te goed, is een uiterst gevoelige zenuw in uw gemeenschap. De angst om als afvallige bestempeld te worden, met gevaar voor eigen lijfsbehoud, is begrijpelijk en reëel. Toch zullen we meer moedige moslims nodig hebben die precies die stap wagen, zoals de Britse culturele moslim en voormalige islamextremist Maajid Nawaz, en de Frans-Marokkaanse islamoloog Rachid Benzine, auteur van 'Le Coran expliqué aux jeunes'.

Wie de Koran als het letterlijke woord van een onfeilbare God opvat, wacht op het schaakmat door de jihadisten.

Salam aleikum,

Maarten Boudry

http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/Opinie/article/detail/2048835/2014/09/13/Beste-gematigde-moslim-gebruik-de-Koran-niet-om-de-barbarij-van-IS-af-te-wijzen.dhtml




Beste Maarten,


"Bij elk dispuut halen fundamentalisten immers het boek boven dat u beiden eerbiedigt als goddelijke autoriteit, en weten zij de beste papieren voor te leggen.", schrijft u.

De gematigde moslim kan daar heel eenvoudig op antwoorden:
""Bij elk dispuut halen gematigde moslims immers het boek boven dat wij beiden eerbiedigen als goddelijke autoriteit, en weten wij de beste papieren voor te leggen."

De gematigde moslim heeft geen tien koninginnen nodig om u schaakmat te zetten, hij heeft genoeg aan één schamel pionnetje, dat van hemzelf.

Salam aleikum.
 

Marnix Peeters

"Met drugs en alle aanverwanten had ik het ruimschoots gehad, maar de kroegen, de lange nachten, de ongelooflijke verhalen van iedereen die je ontmoet....
Die hebben me altijd op een veilige afstand van een geregeld leven gehouden, waar ten slotte toch alleen maar 'geregeldheid' te vinden is."


Ik hou me op een veilige afstand van een geregeld leven.
Dat is een regel.

Mason junior

Spoiler alert.
U leest hier het einde van de film "Boyhood".



“You know how everyone’s always saying seize the moment?”
 “I don’t know, I’m kind of thinking it’s the other way around, you know, like the moment seizes us.”
 “Yeah, I know, it’s constant, the moments, it’s just — it’s like it’s always right now, you know.”

Robin Williams

You're only given one little spark of madness. You mustn't lose it.

Kitimbwa Sabuni

bron: de standaard

De Zweedse overheid heeft aangekondigd dat ze van plan is om alle vermeldingen van ras te schrappen uit de Zweedse wetgeving. Ze oordeelt dat ras een sociale constructie is die niet mag worden aangemoedigd door de wet.

Zweden is donderdag een onderzoek begonnen naar hoe het concept ‘ras’ verwijderd kan worden in alle Zweedse wetten, naar het voorbeeld van Oostenrijk en Finland. Het onderzoek zou klaar moeten zijn tegen december 2015.
Het concept van ras is aanwezig in ongeveer 20 Zweedse wetten, waaronder strafwetten, wetten rond kredietinformatie en wetten rond financiële steun voor studenten.
‘We weten dat verschillende menselijke rassen eigenlijk niet bestaan’, zegt de Zweedse minister voor Integratie Erik Ullenhag aan de publieke omroep Sveriges Television. ‘We weten ook dat racisme gebaseerd is op de overtuiging dat er verschillende rassen zijn, dat ras een invloed heeft op het gedrag van mensen, en dat sommige rassen beter zijn dan andere.’
Oscar Pripp, etnologieprofessor aan de Universiteit van Uppsala, staat achter het idee. Volgens hem is het concept van ras nodig om het gedrag van mensen te begrijpen, maar is het niet nodig in de wet. ‘Want dan zeg je dat verschillende rassen wel bestaan’, aldus Pripp.
Maar er is ook kritiek op het voorstel. Volgens de Nationale Afro-Zweedse Associatie is het plan een ernstige blokkade in de strijd tegen racisme. ‘Want hoe kan je een subsidie aanvragen om racisme te bestrijden als het concept van ras niet bestaat in de wet?’, vraagt woordvoerder Kitimbwa Sabuni zich af. Sabuni denkt dat racisme nu zal verdwijnen van de politieke agenda. ‘Enkel omdat ras een sociale constructie is, betekent dat nog niet dat het niet een werkelijkheid is. Voor ons neemt dit net de mogelijkheid weg om erover te praten.’


Ik zou graag een "permanente" subsidie aanvragen om de werkelijkheid te onderzoeken.

Kristien Bonneure

Kristien Bonneure in Humo, haar mooiste gedicht.

Wanneer de lente komt...

Wanneer de lente komt
En als ik dan al dood ben
Zullen de bloemen net zo bloeien
En de bomen zullen niet minder groen zijn dan het vorig voorjaar.
De werkelijkheid heeft mij niet nodig.
Ik voel een enorme vreugde
Bij de gedachte dat mijn dood volstrekt onbelangrijk is
Als ik wist dat ik morgen zou sterven
En het was overmorgen lente,
Zou ik tevreden sterven, omdat het overmorgen lente was.
Als dat haar tijd is, wanneer dan zou ze moeten komen tenzij op haar tijd?
Ik houd ervan dat alles werkelijk is en alles zoals het moet zijn;
Daar houd ik van, omdat het zo zou wezen ook als ik er niet van hield.
Daarom, als ik nu sterf, sterf ik tevreden,
Want alles is werkelijk en alles is zoals het moet zijn.
Men mag Latijn bidden boven mijn kist, indien men wil.
Indien men wil, mag men rondom dansen en zingen.
Ik heb geen voorkeur voor wanneer ik toch geen voorkeur meer kan hebben
Dat wat zal zijn, wanneer het zijn zal, zal het zijn dat wat het is.
(07-11-1915)

© Fernando Pessoa
Uit: Onverzamelde gedichten/De Hoeder van de Kudden
Arbeiderspers 2003
Vertaling August Willemsen