Aquino

Maar de waarheid is niet altijd wat ze lijkt....
Van een oratorische dooddoener (!) gesproken.

De hoeveelheid tekst die over het proces verschijnt overtreft inmiddels de dikte van het dossier zelf. En dat wil al wat zeggen.

Er zijn de reacties à la Brice De Ruyver.
De kern van zijn betoog is dat de rechtsstaat in het gedrang komt wanneer advocaten het argument van "het onderzoek over het onderzoek" gaan uitspelen.
Zelf oordelen de advocaten niet over de schuldvraag van de beschuldigden. Het is alleen aan de rechter om daarover een oordeel te vellen. En jammer maar helaas, de rechter moet eerst oordelen over het gevoerde onderzoek. De rechter kan met andere woorden evenmin een oordeel over de schuldvraag vellen vooraleer er een oordeel geveld is over het onderzoek zelf. Er dient een onderzoek naar het onderzoek ingesteld te worden. Als de advocaten dat argument altijd gaan hanteren, dan geraakt de rechtsstaat geïmmobiliseerd: de rechter is de enige die moet oordelen (anders zou het geen rechtsstaat zijn) over een zaak waar hij niet kan over oordelen.
Het probleem met dergelijke kritiek is dat de advocaten dat argument natuurlijk niet altijd gaan gebruiken. Ze gaan dat alleen gebruiken als daar "in eer en geweten" redenen toe zijn.
Dat kan men de advocaten natuurlijk moeilijk verwijten.
Men zou dat de advocaten alleen kunnen verwijten als de beschuldigden ook effectief schuldig zouden zijn. Brice De Ruyver moet dus voorafgaandelijk aan de rechter geoordeeld hebben over de schuldvraag. En dat oordeel is een ondermijning van de rechtsstaat, datgene wat in eerste instantie aan de advocaten verweten werd.
Niemand kan zich in de plaats van de rechter stellen, dat is het uitgangspunt van de rechtsstaat.

Maar anderzijds is men onschuldig tot het tegendeel is bewezen, dat is het uitgangspunt van de rechtsstaat.
Wat als die twee elementen met elkaar in conflict komen?
In een rechtsstaat moet men er van uitgaan dat de politie een correct onderzoek gevoerd heeft.
Het onderzoek is met andere woorden rechtsgeldig tot het tegendeel is bewezen.
Het verwijt dat men maakt aan Brice De Ruyver (hij ondermijnt de rechtsstaat door zich in de plaats van de rechter te stellen) kan men alleen hard maken door het politie onderzoek a priori als schuldig te veroordelen. En was dat nu niet net datgene wat er Brice de Ruyver verweten werd?

De waarheid is niet altijd wat ze lijkt.
Maar soms lijkt ze toch verdacht veel op een boemerang.

De jihadist

Beste gematigde moslim, gebruik de Koran niet om de barbarij van IS af te wijzen

13/09/14, 06u00

 

Beste gematigde moslim,

Ik richt me tot mensen zoals u die een vreedzame en tolerante versie van de islam belijden. Die hun godsdienst niet aan anderen willen opleggen, en bereid zijn om samen te leven met christenen, atheïsten, hindoes en joden. Die de principes van de seculiere en democratische rechtsstaat aanvaarden: de scheiding tussen kerk en staat, de fundamentele rechten van de mens en de vrije meningsuiting.

Net zoals wij allemaal kijkt u met afschuw en met lede ogen naar wat zich momenteel in Irak en Syrië afspeelt. Die gruwel is voor u misschien nog verontrustender omdat ze in naam van uw god wordt uitgevoerd. Toch hebt u geen enkele affiniteit met deze barbarij. Wellicht bent u daarom opgelucht dat de Moslimexecutieve zich eindelijk heeft gedistantieerd van IS en andere jihadistische groeperingen.

Hopelijk zullen meer vooraanstaande moslims hen bijtreden, en zwichten ze niet langer voor de intimidatie van radicale elementen in uw gemeenschap, die een openlijke distantiëring van IS als een vorm van verraad en afvalligheid beschouwen. In Nederland hebben imams een offensief opgezet tegen IS. In Groot-Brittannië hebben islamgeleerden een fatwah uitgesproken.

Sluipend gif
Dergelijke krachtige signalen zijn broodnodig. Steeds meer jongeren worden verleid door de lokroep van het islamitische kalifaat. De schattingen lopen uiteen, maar we weten dat minstens 200 Belgische moslims naar Syrië en Irak zijn getrokken. De grote meerderheid, zo wordt steeds duidelijker, heeft zich aangesloten bij IS of Jabhat al Nusra. Van sommigen weten we dat ze gruwelijke misdaden hebben begaan.

Misschien kent u ouders die hun zoon of dochter zagen vertrekken naar Syrië of Irak. Misschien bent u er zelf één van. De interviews met deze radeloze ouders zijn vaak hartverscheurend. Machteloos moesten zij toezien hoe hun kinderen zich opsloten in een sektarisch denksysteem. Op een dag keerden ze hen genadeloos de rug toe, met de boodschap dat ze nooit zouden terugkeren.

Op de koop toe worden deze ouders zelf vaak met de vinger gewezen: het zal wel aan een slechte opvoeding liggen. Of ze hadden de radicalisering eerder moeten opsporen. Dat is harteloos. Vaak komen die jongeren uit warme gezinnen en genoten ze de beste opvoeding.

De ideologie van het jihadisme is een sluipend gif. Eens besmet, is het bijzonder moeilijk om door het pantser heen te breken.

Er is echter een heikele kwestie die ik bij u wil aankaarten. Net zoals wij allemaal, hebt u de grootste afschuw voor de praktijken van IS. De woordvoerders van uw gemeenschap moeten een dergelijk fanatisme in niet mis te verstane bewoordingen veroordelen, en zij hebben dat ondertussen dan ook gedaan.

Vaak voegen zij daar echter aan toe dat de barbarij van IS 'niets met de islam' te maken heeft. De haat tegen ongelovigen, zo verzekeren zij ons, heeft geen enkele basis in de Koran of de Hadith. Aan de hand van Koranverzen pogen zij aan te tonen dat de ware islam vredelievend en verdraagzaam is, en respect predikt voor andersgelovigen. Een ontredderde vader die zijn dochter als jihadbruid naar Syrië zag vertrekken, nam zich voor om haar, zodra hij erin slaagt haar terug naar België te halen, meteen naar een koranschool te sturen, om haar te tonen dat het heilige boek geen enkele basis biedt voor de barbarij van IS.

Haatverzen
Mijn smeekbede: doe dat niet. Als u zich op de autoriteit van Koranverzen beroept om IS te veroordelen, deelt u het uitgangspunt van hen die u bestrijdt. U speelt niet alleen op het schaakbord van de jihadi's, met hun spelregels, het is alsof u zichzelf drie pionnen toebedeelt en uw tegenstander tien koninginnen. Waarom is dat zo?

Elk heilig boek uit de traditie van Abraham en Mozes bevat aanknopingspunten voor geweld en onverdraagzaamheid tegenover andersgelovigen. In de joodse Bijbel al worden afvalligen veroordeeld tot steniging.

De Koran is nog een stuk problematischer, zo gebiedt de eerlijkheid ons te erkennen, omdat ze veelvuldige, rechtlijnige en directe aansporingen tot haat en geweld bevat. Daarnaast wordt de Koran, meer dan de Bijbel en de Torah, door moslims als het letterlijke woord van God opgevat, eerder dan geïnspireerd door God.

De vreedzame verzen waarop u zich vaak beroept, zoals dat er geen dwang is in religie (soera 2:256) en dat wie een mens doodt de hele mensheid doodt (soera 5:32) zijn met de vingers van één hand te tellen en worden vaak tenietgedaan door latere verzen van haat, volgens het principe van de abrogatie (naskh), dat op zijn beurt in de Koran zelf staat. Op bijna elke pagina van de Koran, en ook in de Hadith, wordt opgeroepen tot haat tegen ongelovigen.

Gelooft u dat mensen als ik, omdat ze niet in Allah geloven, een onvergeeflijke misdaad begaan, en alleen al daarom - ongeacht hun levenswandel - voor eeuwig moeten branden in de hel? Gelooft u dat dat een rechtvaardige straf is? Nee, dat gelooft u niet. Ik weet dat u andersgelovigen als medemensen respecteert en liever vreedzaam met hen samenleeft. Niettemin wordt de eeuwige foltering voor ongelovigen meer dan 120 keer herhaald in het boek waaraan u lippendienst bewijst als het woord van God, misschien zonder het (helemaal) gelezen te hebben (92 van de 114 soera's handelen erover). Datzelfde boek verbiedt u ook om vriendschappen met ongelovigen te sluiten, en wijdt 164 verzen aan de jihad, de heilige strijd tegen niet-moslims.

Evangelische christenen geloven op hun beurt dan weer dat zowel u als ik zullen branden in de hel omdat wij het al te absurd vinden dat een almachtig opperwezen een zoon kan verwekken op aarde. Vindt u dat een rechtvaardige straf? Neen, dat vindt u niet.

Zolang u de Koran aanvaardt als het letterlijke woord van God, in plaats van als een historisch document uit een tijdperk van sektarische oorlogen en veroveringen, stelt dat u voor een gigantisch dilemma: u erkent ermee de theologische spelregels van de jihadisten, en u bent genoodzaakt om elk haatvers weg te verklaren of te rationaliseren. Bij elk dispuut halen fundamentalisten immers het boek boven dat u beiden eerbiedigt als goddelijke autoriteit, en weten zij de beste papieren voor te leggen.

U gelooft in de gewetensvrijheid. U gelooft dat elk mens voor zichzelf moet uitmaken wat er tussen hemel en aarde beweegt. U streeft net zoals ik en vele anderen naar een verdraagzame samenleving, waarin we elkaar niet verafschuwen om onze overtuigingen.

Maar vergis u niet: die verheven morele principes hebt u niet aan de Koran of eender welk ander heilig boek ontleend. Die komen van u. Dat is de stem van uw geweten, de vrucht van morele vooruitgang. Misschien verbeeldt u zich dat ze ook de kernboodschap van de Koran uitmaken, omdat u meent dat God barmhartig en goed is. Niets is verder van de waarheid.

Ik verberg niet dat ik hoop dat velen onder u het geloof in Allah en hemel en hel vaarwel zeggen, en enkel de praktijken en rituelen van de islam overhouden. Misschien zijn sommigen onder u al verveld tot culturele moslim, zonder daar ruchtbaarheid aan te geven. Misschien houdt u gewoon van de spirituele kracht en synchronie van het rituele gebed, of het gevoel van saamhorigheid tijdens de ramadan, zonder het geloof dat er voor anderen bij hoort. Ook als ongelovige kan ik ontroerd worden door een muezzin die oproept tot het gebed.

Is het ook mogelijk om naar de prachtige recitaties van de Koran te luisteren zonder te geloven dat de voorzanger de spreekbuis is van God? Dat die verzen geen onfeilbare openbaring zijn, waaraan geen sterveling mag tornen?

Die premisse laten varen, dat besef ik maar al te goed, is een uiterst gevoelige zenuw in uw gemeenschap. De angst om als afvallige bestempeld te worden, met gevaar voor eigen lijfsbehoud, is begrijpelijk en reëel. Toch zullen we meer moedige moslims nodig hebben die precies die stap wagen, zoals de Britse culturele moslim en voormalige islamextremist Maajid Nawaz, en de Frans-Marokkaanse islamoloog Rachid Benzine, auteur van 'Le Coran expliqué aux jeunes'.

Wie de Koran als het letterlijke woord van een onfeilbare God opvat, wacht op het schaakmat door de jihadisten.

Salam aleikum,

Maarten Boudry

http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/Opinie/article/detail/2048835/2014/09/13/Beste-gematigde-moslim-gebruik-de-Koran-niet-om-de-barbarij-van-IS-af-te-wijzen.dhtml




Beste Maarten,


"Bij elk dispuut halen fundamentalisten immers het boek boven dat u beiden eerbiedigt als goddelijke autoriteit, en weten zij de beste papieren voor te leggen.", schrijft u.

De gematigde moslim kan daar heel eenvoudig op antwoorden:
""Bij elk dispuut halen gematigde moslims immers het boek boven dat wij beiden eerbiedigen als goddelijke autoriteit, en weten wij de beste papieren voor te leggen."

De gematigde moslim heeft geen tien koninginnen nodig om u schaakmat te zetten, hij heeft genoeg aan één schamel pionnetje, dat van hemzelf.

Salam aleikum.
 

Marnix Peeters

"Met drugs en alle aanverwanten had ik het ruimschoots gehad, maar de kroegen, de lange nachten, de ongelooflijke verhalen van iedereen die je ontmoet....
Die hebben me altijd op een veilige afstand van een geregeld leven gehouden, waar ten slotte toch alleen maar 'geregeldheid' te vinden is."


Ik hou me op een veilige afstand van een geregeld leven.
Dat is een regel.

Mason junior

Spoiler alert.
U leest hier het einde van de film "Boyhood".



“You know how everyone’s always saying seize the moment?”
 “I don’t know, I’m kind of thinking it’s the other way around, you know, like the moment seizes us.”
 “Yeah, I know, it’s constant, the moments, it’s just — it’s like it’s always right now, you know.”

Robin Williams

You're only given one little spark of madness. You mustn't lose it.

Kitimbwa Sabuni

bron: de standaard

De Zweedse overheid heeft aangekondigd dat ze van plan is om alle vermeldingen van ras te schrappen uit de Zweedse wetgeving. Ze oordeelt dat ras een sociale constructie is die niet mag worden aangemoedigd door de wet.

Zweden is donderdag een onderzoek begonnen naar hoe het concept ‘ras’ verwijderd kan worden in alle Zweedse wetten, naar het voorbeeld van Oostenrijk en Finland. Het onderzoek zou klaar moeten zijn tegen december 2015.
Het concept van ras is aanwezig in ongeveer 20 Zweedse wetten, waaronder strafwetten, wetten rond kredietinformatie en wetten rond financiële steun voor studenten.
‘We weten dat verschillende menselijke rassen eigenlijk niet bestaan’, zegt de Zweedse minister voor Integratie Erik Ullenhag aan de publieke omroep Sveriges Television. ‘We weten ook dat racisme gebaseerd is op de overtuiging dat er verschillende rassen zijn, dat ras een invloed heeft op het gedrag van mensen, en dat sommige rassen beter zijn dan andere.’
Oscar Pripp, etnologieprofessor aan de Universiteit van Uppsala, staat achter het idee. Volgens hem is het concept van ras nodig om het gedrag van mensen te begrijpen, maar is het niet nodig in de wet. ‘Want dan zeg je dat verschillende rassen wel bestaan’, aldus Pripp.
Maar er is ook kritiek op het voorstel. Volgens de Nationale Afro-Zweedse Associatie is het plan een ernstige blokkade in de strijd tegen racisme. ‘Want hoe kan je een subsidie aanvragen om racisme te bestrijden als het concept van ras niet bestaat in de wet?’, vraagt woordvoerder Kitimbwa Sabuni zich af. Sabuni denkt dat racisme nu zal verdwijnen van de politieke agenda. ‘Enkel omdat ras een sociale constructie is, betekent dat nog niet dat het niet een werkelijkheid is. Voor ons neemt dit net de mogelijkheid weg om erover te praten.’


Ik zou graag een "permanente" subsidie aanvragen om de werkelijkheid te onderzoeken.

Kristien Bonneure

Kristien Bonneure in Humo, haar mooiste gedicht.

Wanneer de lente komt...

Wanneer de lente komt
En als ik dan al dood ben
Zullen de bloemen net zo bloeien
En de bomen zullen niet minder groen zijn dan het vorig voorjaar.
De werkelijkheid heeft mij niet nodig.
Ik voel een enorme vreugde
Bij de gedachte dat mijn dood volstrekt onbelangrijk is
Als ik wist dat ik morgen zou sterven
En het was overmorgen lente,
Zou ik tevreden sterven, omdat het overmorgen lente was.
Als dat haar tijd is, wanneer dan zou ze moeten komen tenzij op haar tijd?
Ik houd ervan dat alles werkelijk is en alles zoals het moet zijn;
Daar houd ik van, omdat het zo zou wezen ook als ik er niet van hield.
Daarom, als ik nu sterf, sterf ik tevreden,
Want alles is werkelijk en alles is zoals het moet zijn.
Men mag Latijn bidden boven mijn kist, indien men wil.
Indien men wil, mag men rondom dansen en zingen.
Ik heb geen voorkeur voor wanneer ik toch geen voorkeur meer kan hebben
Dat wat zal zijn, wanneer het zijn zal, zal het zijn dat wat het is.
(07-11-1915)

© Fernando Pessoa
Uit: Onverzamelde gedichten/De Hoeder van de Kudden
Arbeiderspers 2003
Vertaling August Willemsen

Jan Goossens

 http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/Opinie/article/detail/1924483/2014/06/21/Wij-zijn-geen-racisten-Punt-Geen-maar-Geen-mits.dhtml

 

Toen schrijver Fikry El Azzouzi anderhalf jaar geleden filosoof Etienne Vermeersch in een column in deze krant "een fundamentalistische verlichtingspastoor" noemde, is er zware druk op de redactie uitgeoefend om zich te distantiëren, te verontschuldigen en de column per direct af te schaffen. Wij hebben daar toen niet openlijk op gereageerd. Nu columnist Hans Vandeweghe zich in scherpe bewoordingen vragen heeft gesteld bij het concentratievermogen van Afrikaanse voetballers, wordt De Morgen alweer onder druk gezet om in het openbaar afstand te nemen en excuses te formuleren.

Tot nu hebben we opnieuw niet gereageerd. Daar is een goede, formele reden toe. De Morgen beschouwt columns en opiniepagina's als vrijplaatsen waar ruimte moet zijn voor tegensprekelijke, controversiële en desnoods zelfs foute opvattingen. Het bewaken van die vrije ruimte is ons erg veel waard.

Het behoort niet tot de kerntaken van deze krant om mensen te beledigen of te vernederen. Wij willen dat zelfs liever vermijden. Maar uitsluiten dat het gebeurt en nog zal gebeuren, kunnen we niet. Wij begrijpen dat mensen, met name ook van Afrikaanse origine, geschokt zijn door de brutale woorden van een columnist. Onze kolommen staan open voor hun reacties. Wij verkiezen het wederwoord boven de boycotactie.

Kernwaarde
En nu reageren we dus toch. De openlijke manier waarop het Brusselse stadstheater KVS de banden met de krant verbroken heeft, heeft de kern van het lopende racismedebat verschoven naar een vraag over de waarden van De Morgen zelf. Daarom willen we nu toch een poging wagen om het hart van de discussie weer te verleggen naar de strijd tegen racisme zelf.

Wij zijn namelijk geen racisten. Punt. Geen maar. Geen mits. We willen niet in de anekdotiek van losse voorbeelden vervallen om dat te bewijzen. Vijfendertig jaar geëvolueerde maar altijd geëngageerde journalistiek staan aan onze zijde. Wij geloven in een samenleving van gelijke kansen en gelijke verantwoordelijkheden. Wij zullen nooit accepteren dat een groep mensen door discriminatie of racisme uitgesloten blijft van deelname aan die samenleving. Dat is een kernwaarde en een journalistieke leidraad van deze krant. Altijd geweest. Zal het altijd zijn.

U mag gerust weten dat we er kapot van zijn geweest, allemaal. Het voelde alsof we keihard in ons eigen gezicht hadden geslagen, toen bleek dat in de krant, in een smakeloze en onbedachtzame poging tot satire, de Amerikaanse president met een aap vergeleken werd. De verontwaardiging over die blunder was zeer terecht. We begrepen meteen dat dit zeer gemakkelijk als racistisch begrepen kon worden, en we hebben ons ervoor geëxcuseerd. Die excuses waren voor sommigen onvoldoende, maar weet dat ze oprecht en onvoorwaardelijk waren.

Evengoed menen wij dat het nieuwe 'Afrika-incident' van een andere orde is. De column van Hans Vandeweghe was stereotyperend, maar is hij meer stereotyperend dan het verwijt van artistiek leider Jan Goossens dat het "typisch Vlaams" is om racisme te banaliseren? Deze 'typische Vlaming' voelt zich alvast niet aangesproken. De column was denigrerend, maar was hij denigrerender dan de seksistische aanspreektitel 'meisje' die Paul Goossens deze week op Twitter adjunct-hoofdredacteur Lisbeth Imbo toevoegde?

In brutale bewoordingen wijzen op het ondermaatse presteren van Afrikaanse teams is beledigend, maar is het beledigender dan de raad voor FIFA-baas Sepp Blatter - in dezelfde column - om zichzelf op te hangen, of de stelling - alweer in dezelfde column - dat de Brazilianen bij verlies hun land zullen platbranden?

Doet die provocatieve, schertsende context er dan toe? Volgens ons wel. Volgens, alweer, Jan Goossens niet. "Racisme kan niet gecontextualiseerd worden", zei hij op Radio 1 over de beslissing om de banden met De Morgen te verbreken. Dat is een verregaande uitspraak. Het maakt van racisme een uitzonderlijk misdrijf. Tot moord toe kan gecontextualiseerd worden in de rechtspraak. Bovendien doen Goossens en andere critici niet anders dan de gewraakte woorden van Vandeweghe uit hun oorspronkelijke tekst halen en inbedden in een nieuwe context, waaruit dan moet blijken dat De Morgen een racismeprobleem heeft.

Eenheidsdenken
Racisme kan en mag niet gerelativeerd worden. Racisme is niet de schuld van het slachtoffer. Daarop geven ook wij niet toe. Toch durven we nu ook waarschuwen voor een verabsolutering van racisme. Als een meningsverschil over wat racisme is en wat niet, onmogelijk gemaakt wordt, is het de vrije meningsuiting zelf die in het gedrang komt. Als elke poging tot tegenspraak en nuance meteen verdacht gemaakt wordt als een ontkenning van het eigen racismeprobleem en zelfs als een bewijs van een onbewuste maar diepe racistische overtuiging, dan wordt het debat stilgelegd nog voor het kan beginnen.

De toon waarmee dit debat over racisme gevoerd wordt, baart zorgen. De aanhangers van de verwerpelijke theorie dat racisme relatief is, dreigen ondersteund te worden door de volharding van sommigen om elke belediging racistisch te noemen.

Racisme is een ernstige kwestie. Dat is het zeker op een moment waarop Brussel voor het eerst is opgeschrikt door een terreuraanslag met racistisch motief of op een moment waarop het aantoonbaar geworden is dat mensen met een vreemde naam moeilijker een huis kunnen huren of voor een baan kunnen solliciteren. Op geen enkele manier wensen wij soortgelijke discriminatie en racisme te banaliseren of te minimaliseren.

Wel betwisten we dat een scherpe uitspraak over Afrikaanse voetbalploegen de voedingsbodem legt voor die fenomenen. Tegelijk accepteren we dat daarover van mening verschild wordt. De ruimte voor dat meningsverschil en dat debat is een hoog democratisch goed. Wij passen voor afgedwongen eenheidsdenken, zelfs over racisme. Het lucht vast op om eens lekker te schelden op potentiële medestanders die wat anders of gematigder denken, maar de strijd tegen racisme schiet er niet mee op. Een samenleving waarin al wie niet meespringt zelf meteen een racist is, heeft een probleem.

Hebben wij dan écht niets geleerd? Toch wel. Op het verwijt dat De Morgen een te blanke redactie heeft die onvermijdelijk met te blanke blik naar de wereld kijkt, pleiten wij schuldig. Ter verschoning kunnen we enkel opwerpen dat zowat elke mediaredactie aan dat euvel lijdt. Klassieke instroomkanalen leveren te weinig kleur op, en dus zal de krant in haar aanwervingsbeleid actiever op zoek moeten gaan naar meer diversiteit. Dat is helaas minder eenvoudig dan het klinkt, maar dat neemt niet weg dat we het wel met meer inzet kunnen proberen.

Voor wie het niet met ons eens is, is niets makkelijker dan deze tekst te verknippen en te vertalen tot een karikatuur. "Ze begrijpen het nog altijd niet." Toch wel. Wij hebben onze critici goed begrepen, maar wij zijn het niet altijd met hen eens. Tegen hen zeggen wij nu: twist met ons.


Ik sta in de krant!
"De aanhangers van de verwerpelijke theorie dat racisme relatief is, dreigen ondersteund te worden door de volharding van sommigen om elke belediging racistisch te noemen"
Aanhangers.
Meervoud.
Het gebruik van de pluralis majestatis lijkt me hier een eerbetoon aan mezelf.
Ik ken in ieder geval geen andere aanhanger van die verwerpelijke theorie.

Ach, dat rascisme toch.
Het kan niet gerelativeerd worden, het is absoluut.
En tegelijkertijd moet er gewaarschuwd worden voor de "verabsolutering" van rascisme.
Dat impliceert op zijn buurt dan weer dat rascisme niet absoluut is.

Rascisme kan niet gecontextualiseerd worden.
De uitspraak van Hans Vandeweghe is racistisch.
Bij uitbreiding is de tekst van Hans Vandeweghe racistisch.
Bij uitbreiding is Hans Vandeweghe racistisch.
Bij uitbreiding is de ganse redactie van de krant racistisch.
Nog even en bij uitbreiding zijn ook de lezers van de Morgen racistisch.
Is de uitspraak van Hans Vandeweghe rascistisch?
De context van de uitspraak is irrelevant.
Er is alleen de uitspraak.
Een uitspraak zonder context.
Een uitspraak zonder omgeving.
Ik vraag me af waar zo'n uitspraak gelezen wordt.

Vittorio Wezel

Blijkbaar is het toch altijd net iets gemakkelijker om met iemand anders te lachen dan met jezelf.

"Schrijfster Anne De Craemer oogst bijval met aanklacht tegen vaag gelul", lees ik in mijn krant.
Er is nu zelfs een Facebookpagina "Wezelwoorden" waar iedereen zijn favoriete uitspraken kan droppen.

Dit was alvast de mijne:
"De taal van aanstormende regeringsleden klinkt soms zo vaag dat het lijkt alsof ze wol in hun mond hebben".

"Vaag" lijkt mij het wezelwoord bij uitstek.
"Vaag" is per definitie een woord zonder inhoud, anders zou het niet vaag zijn.
Van een concrete uitspraak gesproken.

Russell Blackford

Er is een winnaar in de wedstrijd die Sam Harris had uitgeschreven en waar ik heb aan deelgenomen.
Uit het juryrapport (Er werd gejureerd door Russell Blackford):

"The criticisms put forward in the essays varied considerably, although there were some popular themes. Some entrants attacked the validity of The Moral Landscape’s central argument as Sam represented and summarized it on his website in announcing the challenge. For me, this raises an interesting question as to whether the book’s actual argument may be more complex and subtle than the website suggests. Even if the argument as presented there is invalid, that is not necessarily fatal to the book or its overall thesis."

Even in herinnering brengen:

1. You have said that these essays must attack the “central argument” of your book. What do you consider that to be?
Here it is: Morality and values depend on the existence of conscious minds—and specifically on the fact that such minds can experience various forms of well-being and suffering in this universe. Conscious minds and their states are natural phenomena, fully constrained by the laws of the universe (whatever these turn out to be in the end). Therefore, questions of morality and values must have right and wrong answers that fall within the purview of science (in principle, if not in practice). Consequently, some people and cultures will be right (to a greater or lesser degree), and some will be wrong, with respect to what they deem important in life.


"Ben" ik een slechte verliezer?
Mijn God nee. Ik leef !
(ik zou ook nooit een gelukkige winnaar "zijn")

@Russell Blackford
"The book's actual argument may be more complex and subtle than the website suggests."
I think Sam Harris will rephrase this as:
"The book's actual argument must be more complex and subtle than the website suggests."