"Als overheid zou je moeten zeggen dat je geld
geeft, maar de kunstenaar niet stuurt. Als nu de indruk wordt gewekt dat de
overheid zich wil bevrijden van kritische kunstenaars, zou ik een omgekeerde
oproep willen doen aan de kritische kunstenaars: bevrijd u van de overheid en
van het hele idee dat u aan de subsidieslurf moet hangen om te doen wat u
eigenlijk wil: choqueren."
Peter De Roover.
HET WEZEN VAN SCHOONHEID IS DE VERANDERING
"Als overheid zou je moeten zeggen dat je geld
geeft, maar de politicus niet stuurt. Als nu de indruk wordt gewekt dat de
overheid zich wil bevrijden van kritische politici, zou ik een omgekeerde
oproep willen doen aan de kritische politici: bevrijd u van de overheid en van
het hele idee dat u aan de subsidieslurf moet hangen om te doen wat u eigenlijk
wil: choqueren."
De "Bende van de Vooruitgang", een genootschap van vooruitgangsdenkers, heeft een manifest geschreven. Dit is hun credo: "Het waren lange eeuwen, maar nu hebben we het "luilekkerland" gerealiseerd waarvan onze voorouders in de middeleeuwen droomden."
Ik - ik heb in mijn schrijven geen behoefte aan een genootschap (1) - word altijd als door een magneet aangetrokken door het woord "nu". "Wij en u hebben het geweldig getroffen, want wij leven in het beste tijdperk ooit (tot nu toe)."
Wat is de draagwijdte van het nu?
Leef ik nu in een betere wereld dan op het ogenblik dat het manifest geschreven werd?
Stel - louter hypothetisch - dat ik een kritische opmerking zou formuleren.
"De grafiek van de vooruitgang is een stijgende lijn met pieken en dalen."
Na deze opmerking zou ik dan de volgende vraag stellen: Leeft u, niet "wij" maar "u", "u" zoals in "wij en u hebben het geweldig getroffen, want wij leven in het beste tijdperk ooit (tot nu toe)", in een betere wereld dan daarnet?
Het enige verschil voor "u" tussen "nu" en "daarnet", tussen de wereld nu en de wereld van daarnet, is dat "u" nu kennis heb genomen van mijn kritische opmerking over het vooruitgangsdenken.
Maar goed, u bent verontschuldigd om hier dieper op in te gaan, het zijn veeleer vragen voor een filosoof.
P.S.
Had u opgemerkt dat ik de vooruitgangsdenkers stiekem een geloof heb toegedicht, het vooruitgangsgeloof?
(1) Tenzij er iemand interesse heeft in het simplistisch verbond.
Maarten Boudry zat gisteren in De afspraak om reclame te maken voor zijn nieuwe boek.
Over drogredenen.
Ik leerde dat er drogredenen zijn die ze zelf bedacht hebben. "De wafelijzermoraal" om een voorbeeld te geven.
Onder het motto "alles kan beter" bij deze een poging om er zelf één te verzinnen. En, al zeg ik het zelf, in het verzinnen meen ik een streepje voor te hebben op Maarten Boudry. Die is namelijk toch altijd een beetje gebonden aan de werkelijkheid.
Guilty by association (Hallo Jeroen!) was de volgende drogreden die de revue passeerde.
Vreemde quote: "soms zijn die argumenten ook wel legitiem".
Het "somsisme" en "wanneer?" zijn innig met elkaar verstrengeld. Niet soms, altijd.
"Procrastinatie" lijkt mij de drogreden bij uitstek. Het uitstellen van het denken als het om de knikkers gaat.
"Als ik zo baldadig mag zijn om te verwijzen naar mijn boek Hoera! De democratie is niet perfect:
er bestaat een groot verschil tussen wetenschap en democratie. In een democratie moeten meningen maximaal geuit worden. In een wetenschappelijk debat niet."
"Het wetenschappelijk debat".
Dat lijkt me net zo fascinerend als het monster van Loch Ness.
Ik vraag me af waar er zoal over gediscussieerd kan worden in een wetenschappelijk debat.
De oorsprong van de paradox ligt in de contradictio in terminis.
Toevallig kwam ik deze week op het twitter account van Joel David Hamkins terecht.
Zijn vakgebied is "philosophy of the infinite".
Ik wist niet eens dat dat bestond!
En toevallig las ik vandaag ook een interview met Hanne Gaby Odiele.
"Hen" -want zo hoort dat- noemt zichzelf non-binair.
Voor zover het voor een filosoof van de oneindigheid mogelijk is om in te spelen op de actualiteit lijken mij daar uitdagende onderwerpen voor de cursus te liggen.
Als je jezelf non-binair noemt, ben je dan ook effectief non-binair?
Als je non-binair bent, zijn er dan nog binaire mensen?
Daar kan ik mij tot in de oneindigheid mee amuseren.
In zijn nieuwe boek neemt Dirk De Wachter de rol van pastoor op zich. Hij lacht er een beetje mee, maar vindt het
nodig in deze tijden van eenzaamheid en burn-out. Nick Cave geeft op
zijn website raad aan fans die de weg kwijt zijn. Is dat nu echt wat
wij, bevrijde individuen, nodig hebben? Iemand die ons zegt hoe het
leven te leiden?
Zelf worstel ik al maanden met een essay dat ik wil schrijven.
Over de paradox.
Over hoe het paradoxale schromelijk over het hoofd gezien wordt.
Ik vrees dat ik de deadline niet ga halen.
Te veel afleiding.
The Philosophy Essay Prize
Each year the Royal
Institute holds an essay prize competition. The winner will receive
£2,500 and their essay will be published in
Philosophy.
The new editors of Philosophy have extended the submission deadline to 1st November 2019.
Entries will be considered by a committee, and the winner announced
by the end of 2019. The winning entry will be published in Philosophy in April 2020.
2019 Topic: The Significance of Paradoxes
Philosophers of logic and language and metaphysicians of substance,
space and time have long been interested in paradoxes but so to a lesser
degree have philosophers of mind and moral
philosophers, eg in relation to self-deception, weakness of will and
moral dilemmas. Essays are invited on the philosophical use of paradox.
Authors may consider the implications of seeming or
real paradoxes in specific areas of philosophy, where the paradoxes
in question may be strictly logical or more informal, or they may
examine the general significance of paradox for accounts of
thought and of reality.
In assessing entries priority will be given to originality, clarity
of expression, breadth of interest, and potential for advancing
discussion. All entries will be deemed to be submissions
to Philosophy and more than one may be published. In exceptional
circumstances the prize may be awarded jointly in which case the
financial component will be divided, but the aim is to
select a single prize-winner.
Entries should be prepared in line with
standard Philosophy guidelines for submission. They should be submitted
electronically in Word, with PRIZE ESSAY in the subject heading,
to assistant [at] royalinstitutephilosophy [dot] org.
Mijn interview met @demorgen over mijn nieuwe boek.
Voor duidelijkheid: ik zeg niet dat N-VA uiterst-rechtse partij is. Ik zeg dat ze, net als vele rechtse partijen in vierde golf (ÖVP, Tories, VVD), uiterst-rechtse politiek bedrijven. https://t.co/75Cy4CSklc
In een opiniestuk verdedigt
Maarten Boudry de hypothese dat zonder harde taal over de islam en
migratie het Vlaams Belang nog hoger had gescoord (hij noemt het zelf
‘de waarheid’, maar bescheidenheid lijkt me in dit soort zaken een mooie
deugd, dus ik houd het op hypothese). Het zou best kunnen dat zijn
hypothese steek houdt – mijn buikgevoel zegt hetzelfde, voor wat het
waard is. Maar zijn stelling wordt onder andere gestaafd door een kromme
redenering.
Hij
verdedigt zijn hypothese – zwijgen over de islam en migratie speelt het
Vlaams Belang in de kaart – door erop te wijzen dat de omgekeerde
hypothese – stoere taal over de islam en migratie draagt bij aan het
succes van het Vlaams Belang – nergens op slaat. Hij merkt op dat de
argumentatie voor deze laatste stelling gebaseerd is op redeneren met
metaforen en maakt volkomen terecht duidelijk dat deze manier van
redeneren een erg magere garantie biedt op een waterdichte conclusie.
Op
zoek naar evidentie tegen die hypothese wendt hij zijn blik naar het
klimaat. Hij wijst erop dat de duidelijke klimaatstandpunten van andere
partijen de kiezers niet naar het originele groene moederschip hebben
gedreven. Integendeel: de aandacht van de andere partijen voor het
klimaat heeft net het succes van Groen in de kiem gesmoord. En dan maakt
Boudry een grote redeneersprong: uit deze observatie over het klimaat
en Groen volgt dat de stoere migratiestandpunten van andere partijen het
Vlaams Belang, de partij waarvoor migratie en de islam al jarenlang het
kernthema is, niet hebben vooruitgeholpen.
Dit
is geen voorbeeld van het gewraakte ‘redeneren met metaforen’, maar wel
van het achterneefje ‘argumenteren met analogieën’: Als x voor a
(klimaat/Groen) geldt, zal x ook wel voor b (migratie/Vlaams Belang)
gelden. Het probleem met zo’n redenering is dat ze enkel geldig is als
er voldoende overeenkomst is tussen a en b. Boudry schijnt dit niet te
beseffen, of doet in elk geval geen enkele poging om na te gaan of er
voldoende overeenkomst is voor een sterke redenering per analogie. Ook
al zijn er voor de hand liggende overeenkomsten tussen klimaat en
migratie – ze zijn hete hangijzers, beheersen de actualiteit, lokken
scherpe meningen uit, boezemen mensen angst in – het is niet moeilijk om
belangrijke verschillen te vinden. Anders dan klimaat bevonden migratie
en islam zich tot voor kort in de taboesfeer, om er maar één te noemen.
Boudry maakt dus zelf een denkfout, die in het Engels bekend staat als ‘argument from spurious similarity’ of de ‘analogical fallacy’. Redeneren met metaforen biedt geen garantie op een juiste conclusie, maar redeneren met analogieën evenmin.
"OOK IN BEROEP VRIJSPRAAK VOOR EX-POLITIEMAN DIE SPOTPRENT JINNIH BEELS VERSPREIDDE"
De ex-politieman werd vrijgesproken in eerste aanleg en het hof van beroep heeft de vrijspraak nu bevestigd. Het arrest van het hof van beroep vind ik niet terug, het arrest in eerste aanleg wel.
E.C. is de rechter die in eerste aanleg de vrijspraak verleende.
Deze tekst heb ik, in tegenstelling tot mijn gewoonte, tientallen keren herschreven. Volledige versies, waaronder één die zo grofgebekt was dat zelfs Jean-Marie Dedecker er jaloers op geweest zou zijn, naar de prullenmand verwezen.
Rechtsweigering.
Er zijn verschillende interpretaties mogelijk.
Maar het is de taak van de rechter om haar interpretatie naar voor te schuiven.
Indien ze dat verzuimt is dat rechtsweigering.
Het voorliggende vonnis is een pseudo-vonnis.
Sec. Een vonnis in vijf korte regels onderuit gehaald.
Pedant.
Meestal is het gemakkelijk om de zwakte in een redenering bloot te leggen.
Soms moet je wat dieper graven, maar elke redenering kan gevloerd worden.
Behalve indien E.C. geen vonnis zou uitgesproken hebben is er sprake van rechtsweigering. Dat is geen algemeen geldende regel, waardoor bovenstaande redenering een universele redenering zou blijken. Maar het is wel een stelling die ondergetekende zelf genegen is. Daar is bewijs voor.
In 2010 volgde deze auteur het proces over de rechtsweigering van rechter Walter De Smedt en was (en is) lyrisch over de verdediging van deze laatste. "Iedereen
heeft zijn mening gehad over mijn vonnis en ik heb gezwegen. Ik heb
gezwegen omdat een magistraat zich niét moet verantwoorden tegenover de
publieke opinie, niét tegenover zijn collega's, niét tegenover zijn
oversten. Een magistraat moet zijn mening alleen uitspreken in een
vonnis".
Wat mij betreft had E.C. zonder enige uitleg "vrijspraak" kunnen zeggen.
Met deze munitie vloert E.C. J.B. (Johan Bosmans) met IPPON.
Een redenering ziet er uit zoals het vonnis dat we hier kunnen inkijken.
Er is een typp-ex man (of typp-ex vrouw, ik probeer een seksisme proces te vermijden) aan het werk.
De typp-ex man (of typp-ex vrouw) moet al de namen van de betrokkenen naar beste vermogen uit het arrest weg typp-exen wanneer dat publiek gemaakt wordt. Maar de verwijzingen zijn zo talrijk dat het niet altijd lukt. (blz. 5 HELLEBOOG, blz. 8 BEELS)
We proberen de zwakte in onze argumentatie weg te typp-exen, maar dat lukt niet.
Ten gronde dan.
Terughoudendheid.
Dat is een woord dat ten onrechte veel van zijn pluimen heeft verloren.
E.C. legt een terughoudendheid aan de dag.
Paradoxaal genoeg niet ten aanzien van de prent.
blz 11. : De prent is ontegensprekelijk racistisch en beledigend.
Dat valt moeilijk te rijmen met "er zijn verschillende interpretaties mogelijk".
Maar een inconsistentie in het betoog is onvermijdelijk om een kettingreactie, de onvermijdelijke overgang van "racistisch" naar "racist", te onderbreken.
Er is terughoudendheid ten aanzien van de beschuldigde.
Is dat terecht?
Daar zijn ongetwijfeld verschillende interpretaties mogelijk.
E.C. heeft haar interpretatie gegeven.
Die van mij zou ongefundeerd zijn, ik heb de man nooit ontmoet.
Het is alleen te hopen dat B.V.L dezelfde terughoudendheid aan de dag legt bij zijn vrijspraak.
Want soms is het duidelijk dat er eigenlijk maar één keuze mogelijk is.
De prent is ontegensprekelijk racistisch.
Vlaams Belang mag in de raad van bestuur van de VRT.
Chris Janssens verdedigde dat met passie. 18% van de
Vlamingen krijgen een stem in de VRT waar ze die voordien niet hadden. Daar valt
weinig tegen in te brengen. Het uitgangspunt is dat alle mensen evenwaardig
zijn. Dus ook mensen die op Vlaams Belang stemmen.
Als 18% van de bevolking tot de groep van het Vlaams
Belang behoort, dan is het niet meer dan normaal dat die 18% vertegenwoordigd
is in belangrijke overlegorganen, in belangrijke beslissingsorganen, in
belangrijke topfuncties.
Daar valt weinig tegen in te brengen behalve als je je
zou uitlaten als een tegenstander van quota.
