De essentialist

 
Ik ben gek op onmogelijke combinaties van woorden.
"Academische vrijheid", om een voorbeeld te geven.
Het roept bij mij altijd de herinnering op aan een catamaran met de naam "double trouble".

Nathan Cofnas stond de afgelopen dagen in het middelpunt van de belangstelling omwille van zijn stelling "IQ hangt samen met ras".
Studenten protesteerden tegen de aanstelling omdat de uitspraak in strijd zou zijn met de deontologische regels van de universiteit.
Een aantal confraters kwamen in naam van het "academische" tegen zijn aanstelling in het verzet. De verkondigde theorie zou indruisen tegen de wetenschap.
Zij werden op hun beurt in naam van de "vrijheid" terechtgewezen.
De essentie in deze zaak is de vrijheid van meningsuiting.
Daar valt weinig op af te dingen.
Behalve dan misschien die reductie tot "mening".
Want, om het met de woorden van de onderzoeker Nathan Cofnas zelf te zeggen: "Voor mij kan een waarheid uitspreken geen racisme zijn".
De essentie in deze zaak is de vrijheid van onderzoek.
Maar Nathan Cofnas staat in dat opzicht buitenspel.
Wat valt er in hemelsnaam nog te onderzoeken aan een waarheid?

De hoeders van de vrijheid hebben altijd een streepje voor. Het zijn de anarchisten onder de wetenschappers, journalisten en columnisten. Zelf heb ik ook sympathie voor de anarchisten: "er zijn geen regels". Behalve dan wanneer ze zichzelf ernstig beginnen nemen. Wanneer "er zijn geen regels" vervelt tot "het is verboden te verbieden". 
Dat is namelijk een regel.