Je kan niemand meer op zijn woord geloven dezer dagen.
Een titel als "dit is fascisme" vraagt er toch gewoon om.
Negeer het en er is ons een nieuwe golf van fascisme bespaard gebleven.
Terwijl het toch twijfelachtig is of de auteur in kwestie dat wat er staat ook effectief bedoelde.
Ik las het boek dus niet.
200 (tweehonderd !) bladzijden.
Waarom zou je tweehonderd bladzijden schrijven als je aan één woord genoeg hebt: "fascisme"?
Er zijn grenzen aan mijn welwillendheid.
Mijn welwillendheid in deze beperkt zich tot het artikel.
"Fascisme begint met taal, niet met tanks."
Dat is een insteek naar mijn hart.
"Het is een beproefde tactiek om taal van haar betekenis te ontdoen", schrijft Rosan Smits.
Fascisme begint met het woord "fascisme" van haar betekenis te ontdoen.
De zin impliceert een wereldbeeld, een wereldbeeld van "En in den beginne schiep God taal".
"Fascisme" heeft een betekenis.
We moeten "fascisme" helemaal geen betekenis geven, want als "fascisme" geen betekenis zou hebben, dan hadden we het in eerste instantie ook helemaal niet kunnen benoemen.
Er is een onverbiddelijke overgang van "er is een betekenis van fascisme" naar "er is fascisme".
"Fascisme begint met zijn, niet met tanks."
"Ga terug naar start" :
"Dit is fascisme".
Gelukkig had God een andere visie.
"Well, God has arrived. I met him on the 5.15 train".
John Maynard Keynes.
Wat betekent het dan om van de elementen te zeggen dat we ze noch zijn noch niet-zijn kunnen toeschrijven? – Men zou kunnen zeggen: als alles wat we 'zijn' en 'niet-zijn' noemen, besloten ligt in het bestaan en niet-bestaan van verbanden tussen de elementen, dan heeft het geen zin om te spreken van het zijn (niet-zijn) van een element; net zoals, als alles wat we 'vernietigen' noemen, besloten ligt in de scheiding van elementen, het geen zin heeft om te spreken van de vernietiging van een element.
Maar men zou kunnen zeggen: men kan een element geen zijn toeschrijven, want als het er niet was, zou men het niet eens kunnen benoemen en er dus helemaal niets over kunnen zeggen. – Laten we een analoog geval bekijken! Van één ding kan men niet zeggen dat het 1 meter lang is, noch dat het niet 1 meter lang is, en dat is de oorspronkelijke meter in Parijs.
Was heißt es nun, von den Elementen zu sagen, daß wir ihnen weder Sein noch Nichtsein beilegen können? – Man könnte sagen: Wenn alles, was wir “Sein” und “Nichtsein” nennen, im Bestehen und Nichtbestehen von Verbindungen zwischen den Elementen liegt, dann hat es keinen Sinn vom Sein (Nichtsein) eines Elements zu sprechen; sowie, wenn alles, was wir “zerstören” nennen, in der Trennung von Elementen liegt, es keinen Sinn hat, vom Zerstören eines Elements zu reden.
Aber man möchte sagen: man kann dem Element nicht Sein beilegen, denn wäre es nicht, so könnte man es auch nicht einmal nennen und also garnichts von ihm aussagen. – Betrachten wir doch einen analogen Fall! Man kann von einem Ding nicht aussagen, es sei 1 m lang, noch, es sei nicht 1 m lang, und das ist das Urmeter in Paris
