George Clooney

 

Goed nieuws!
Ik heb een geweldig idee voor een reeks reclamespotjes om mijn blog te promoten!

Commercial n° 1
Interview met George Clooney.
George is heel de tijd in beeld.
Als de interviewer een vraag stelt krijgen we een camerabeeld van verder achteruit zodat de rug van de interviewer zichtbaar is.
Interviewer: "What is art?"
George kijkt even verbaasd. Hij krult één wenkbrauw.
Vervolgens glimlacht hij.
Hij reikt zijn hand naar de interviewer en geeft geduldig antwoord.
George: "Love. What else?"
Ondertussen verschijnt webadres onderaan in beeld.

Commercial n° 2
Interviewer: "What is philosophy?"
George kijkt beduusd.
Hij spreidt beide armen en handen alsof hij zijn publiek wil zegenen.
Hij kijkt naar links en naar rechts om te zien of iemand hem hulp zou kunnen bieden.
Hij zegt "I mean ..." en stopt zijn zin.
Uit gans zijn lichaamsuitdrukking blijkt dat hij niet weet wat er gaande is.
Uiteindelijk geeft hij verbouwereerd antwoord.
George: "Love. What else?"
Webadres verschijnt in beeld.

Commercial n°3
Interviewer: "What is science?"
Even lijkt het alsof George zijn goed humeur zal verliezen.
Hij zegt "what the ...".
Maar dan begint hij te glimlachen.
Met een kijvende vinger naar de interviewer zegt hij schalks: "Ah, you really had me there".
Hij begint smakelijk te lachen.
"You really, really had me there."
George staat recht en stapt op de interviewer af.
Speels neemt hij het hoofd van de interviewer met één arm in een houdgreep.
"LOVE"
"WHAT"
"ELSE?"
Bij elke woord wrijft hij met zijn vrije hand door de haren van de interviewer.
Onderaan webadres.

Commercial n° 4
Interviewer "What is...."
Voor hij zijn vraag kan afmaken wordt hij onderbroken door luid gelach van George Clooney.
Met een vlakke hand slaat hij op zijn bovenbeen.
Schaterend trekt hij een schoen uit en gooit die naar het hoofd van de interviewer.
In beeld:
LOVE. WHAT ELSE.
https://vijfvoortwaalf.blogspot.com/

Komt goed.
Kan iemand mij het e-mailadres van George Clooney bezorgen?

Mevrouw Vervaeck

Ik was geen briljante student tijdens de humaniora.
In mijn laatste jaar werd ik gelukkig gedelibereerd voor technisch tekenen, kegelsneden en dergelijke weet u wel. Behalve het inzicht was ook nog de kunst van het tekenen in Oost-Indische inkt met de Rotring pen noodzakelijk voor dat vak. Ik had voor geen van beide aanleg.
Zowat halverwege het schooljaar begon ik langzaam aan door te krijgen dat ik het niet ging redden, zoveel wiskundig talent had ik dan weer wel. Vermits er heel wat punten te verdienen waren met dagelijks werk had ik afgesproken met mijn vriend dat hij zijn taak nog diezelfde avond zou afwerken en mij die de volgende dag zou meegeven zodat ik de rest van de week had om heel de mikmak over te tekenen. Strak plan.
Maar dat was dus buiten mevrouw Vervaeck gerekend.
Toegegeven, misschien was het wat provocerend geweest om haar de tekeningen samen te overhandigen.
"Twee tekeningen", vroeg ze verbaasd toen ze de taken ophaalde.
"Ja", antwoordde ik zonder verpinken , "de bovenste is die van mij en de onderste is die van Pieter."
De week erop overhandigde ze mij zonder woorden, maar wel met een zweem van een glimlach om haar lippen twee tekeningen. Ik had hier en daar een aftrek van een half punt omdat ik niet nauwkeurig het onderscheid had gemaakt tussen wat zichtbaar was (volle lijn!) en wat onzichtbaar (stippellijn!). Onzorgvuldig gekopieerd!
Rond een paar minuscule - echt waar - vegen Oost-Indische inkt had ze belachelijk grote cirkels in rode BIC getekend.
ORDE !!! -3 !!! stond er in dezelfde rode letters.
En had ik dus alsnog een onvoldoende.
Blijkbaar was ik nooit voorbestemd voor de orde.
"Puik werk Pieter, 10/10" stond er op het tweede blad.
Sindsdien heb ik een hartsgrondige hekel aan het woord "puik".

OH MY GOD !


 

OH MY  GOD !
OH.
MY.
GOD !

Ik ben een driedeler geworden.
Een trisector.
De risee van het internet!
Een morosoof.

Een schaterlach!
Niks van een zweem van een glimlach om haar lippen.
Een ongegeneerde schaterlach! Ik hoor een schaterlach uit het paradijs.
De ultieme wraak van mevrouw Vervaeck.
Een onophoudelijke bulderlach! Die arme mevrouw Vervaeck komt niet meer bij.
Ze blijft erin!
De slappe lach.
En het werkt aanstekelijk.
De eerste die mee begint te lachen is meneer Fransen die Engels gaf en al geruime tijd heimelijk verliefd was op mevrouw Vervaeck.
En het blijft niet bij meneer Fransen, er is sprake van een exponentiële groei, niemand in het paradijs ontsnapt aan de slappe lach.
Af en toe lijkt het even te zullen stilvallen, maar dan begint er iemand stilletjes te gniffelen en is binnen de kortste keren het hek weer helemaal van de dam.
Inmiddels lacht heel het lijf van mevrouw Vervaeck.
Mevrouw Vervaeck heeft in een poging het lachen te onderdrukken haar armen rond haar buik gelegd.
Tevergeefs.
Met als gevolg dat ze tijdens het lachen telkens haar wulpse boezem op en neer tilt met haar armen.
Het lijkt wel of haar borsten lachen. Meneer Fransen zijn oogbollen floepen recht evenredig met de borsten van mevrouw Vervaeck uit zijn oogkassen.
Het zorgt voor het nodige komische effect waarop er weer een kettingreactie ontstaat.

En zo wordt het daar alsnog een vrolijke bedoening in dat paradijs!

 

The Yea-sayer

 

"For the New Year. I still live, I still think; I must still live, for I must still think. Sum, ergo cogito: cogito, ergo sum. Today everyone takes the liberty of expressing his wish and his favourite thought: well, I also mean to tell what I have wished for myself today, and what thought first crossed my mind this year, a thought which ought to be the basis, the pledge and the sweetening of all my future life! I want more and more to perceive the necessary characters in things as the beautiful: I shall thus be one of those who beautify things. Amor fati: let that henceforth be my love! I do not want to wage war with the ugly. I do not want to accuse, I do not want even to accuse the accusers. Looking aside, let that be my sole negation! And all in all, to sum up: I wish to be at any time hereafter only a yea-sayer!"

"Zum neuen Jahre. — Noch lebe ich, noch denke ich: ich muss noch leben, denn ich muss noch denken. Sum, ergo cogito: cogito, ergo sum. Heute erlaubt sich Jedermann seinen Wunsch und liebsten Gedanken auszusprechen: nun, so will auch ich sagen, was ich mir heute von mir selber wünschte und welcher Gedanke mir dieses Jahr zuerst über das Herz lief, — welcher Gedanke mir Grund, Bürgschaft und Süssigkeit alles weiteren Lebens sein soll! Ich will immer mehr lernen, das Nothwendige an den Dingen als das Schöne sehen: — so werde ich Einer von Denen sein, welche die Dinge schön machen. Amor fati: das sei von nun an meine Liebe! Ich will keinen Krieg gegen das Hässliche führen. Ich will nicht anklagen, ich will nicht einmal die Ankläger anklagen. Wegsehen sei meine einzige Verneinung! Und, Alles in Allem und Grossen: ich will irgendwann einmal nur noch ein Ja-sagender sein!"

Nietzsche, Fröhliche Wissenschaft 276

New Year wishes.
You can't have enough of them.




"Si j'avais à écrire ici un livre de morale, il aurait cent pages et 99 seraient blanches. Sur la dernière j'écrirais: "Je ne connais qu'un seul devoir et c'est celui d'aimer." Et, pour le reste, je dis non. Je dis non de toutes mes forces."

Camus, carnets, septembre 1937

I'm afraid 2023 will be once again a year of debating when we have to say yes and when we have to say no.
I wish you a year without "have to".